Skip to content

شهریور ۷, ۱۳۹۰

اگر قرار باشد بزرگداشتی برای یک شخصیت ایرانی در قید حیات برگزار شود، شما چه کسی را پیشنهاد می‌کنید؟

اولاً که سلام. دلم برای شما و برای نوشتن یک ذره شده. نمی‌خواهد شما چیزی بفرمایید؛ من خودم می‌دانم دقیقاً ۵۳ روز از آخرین پستی که در این وبلاگ فلکزده‌ی مهجور (به‌قول انگلیسی‌ها Neglected) گذاشته‌ام، می‌گذرد. اما به‌قول مولانا: «شرح این هجران و این خون جگر/ این زمان بگذار تا وقت دگر…»
در ثانی الان هم که آمده‌ام نه این‌که خودم سر قلم رفته باشم؛ آمده‌ام یک یادداشت فراخوان‌گونه از دوستم امید زرگری را که در دو سه شماره پیش مجله چاپ کرده بودیم بگذارم، دوباره بروم سراغ بدبختی‌ها و خوشبختی‌های خودم (که همان شرحش بماند تا…).
تابه‌حال چندتایی پاسخ به این فراخوان امید آمده که در همین شماره‌ی پزشکان گیل منتشر می‌کنیم. اما خیلی دلم می‌خواهد نظر شما را هم بدانم. به‌نظر من پرسش‌های جالب، دقیق و قابل تاملی است. لازم هم نیست نظرتان را ای‌میل کنید؛ همین‌جا کامنت بگذارید.

دو پرسش
دکتر امید زرگری

اجازه دهید ماجرای عروسی سلطنتی و وقایع ایوت‌آباد پاکستان و… را بی‌خیال شویم! سن‌سیمون می‌گوید: «بزرگداشت کسانی مانند اسکندر بس است؛ زنده‌باد کسانی چون ارشمیدس!»
فکر می‌کنم چیزی حدود دویست سال از عمر این سخن می‌گذرد، اما کسی به آن وقعی ننهاده که هیچ، سطح آدم‌های مورد احترام از اسکندر هم نازل‌تر شده است.
حتی وقتی قرار باشد مثلاً در مورد ارشمیدس هم بزرگداشتی برگزار کنیم، توجه به رنگ و جنس لنگی که در آن حمام کذایی بسته بود، برای‌مان جذابیت بیشتری دارد تا دلیل «اوریکا، اوریکا» (Eureka) گفتنش!
همیشه حاشیه جذاب‌تر از اصل است. همه از همجنس‌گرا بودن پروست آگاه‌اند، اما تقریباً هیچ‌یک از ما «در جستجوی زمان از دست رفته» را به‌اتمام نرسانیده است. همه می‌دانند که بتهوون ناشنوا بوده، اما تقریباً هیچ‌یک از ما حال ندارد مثلاً سونات Hammerklavier را تا آخر بشنود (مگر در موارد و موقعیت‌های خاص!). همه از ماجرای گوش ونگوگ مطلع‌اند، اما تقریباً هیچ‌یک از ما حاضر نیست چند ساعت در صف موزه‌ی «اورسی» (Musee d Orsay) در انتظار دیدن آثارش سرپا بایستد. این داستان «همه- تقریباً هیچ‌کس» را می‌شود تا ابد ادامه داد. برای این پرسش که چرا حاشیه از اصل جذاب‌تر است هم می‌توان هزار دلیل آورد. این‌که آن‌ور دنیا هم اوضاع همین‌طور است، قبول! (البته تا حدی.) اما ما این مقدمه‌ی طولانی را آوردیم تا صرفاً دو پرسش مطرح کنیم:
۱٫    شما چه فکر می‌کنید؟ آیا اصلاً درستش همین روند جاری ا‌ست؟
۲٫    اگر قرار باشد بزرگداشتی برای یک شخصیت ایرانی در قید حیات برگزار شود، شما چه کسی را پیشنهاد می‌کنید؟ (این شخصیت می‌تواند در هر عرصه‌ای باشد؛ علمی، فرهنگی، هنری و…)
لطفاً پاسخ را به نشانی من یا سردبیر ارسال یا ای‌میل فرمایید.

دکتر امید زرگری
متخصص پوست
نشانی: رشت، گلسار، بلوار سمیه، پارس کلینیک، واحد ۵۰۲، تلفن: ۷۲۲۷۵۲۰

Website: iranderma.com
Email: ozargari@iranderma.com

مطالب بیشتر در يادداشت
۲۹ نظر ارسال نظر
  1. ارام
    شهریور ۷ ۱۳۹۰

    سلام
    اتفاقاً خیلی خوبه چون متاسفانه همیشه مرده‌ها برامون شیرین‌تر از زنده‌هان. شاید هم تا یکی را از دست می‌دیم می‌فهمیم برامون ازرشمند بود. به‌هر حال من نظرم بزرگداشت «پروفسور سمیعی» است. اگه لازمه دلایلم را بگم.

  2. ارام
    شهریور ۸ ۱۳۹۰

    راستی دکتر «بوی کافور، عطر یاس» را دیدین؟

  3. گوسفند
    شهریور ۸ ۱۳۹۰

    من نظرم گوسفنده
    به چند دلیل:
    ۱- جانوری است که برای قدردانی از همه فقط بع بع می کند
    ۲- جانوری است که در اوج ناراحتی و اعتراض به وضع موجود باز هم فقط بع بع می کند.
    ۳- وقتی رفیقش رو کشتند، بیخودی اشک تمساح نمی ریزه
    ۴- به حقوق بانوان طویله احترام مس ذاره ( علی الاصول یک پا فمینیسته )
    ۵- از پشم تا شیر و حتی پشگلش مفید فایده برای دیگرانه. بدون اینکه چیزی گیر خودش بیاد.
    ۶- وقتی می خوان بکشنش، خیلی ساده یارانه ی آب و نمکش رو می خوره ( عین سقراط که جام شوکران را سر کشید ) و خلاص
    ۷- بعد از مرگش هم: کله، پاچه، سیرابی، شیردون، راسته، فیله، ران، سردست و حتی روده هاش به درد گرگ ها می خوره.
    ۸- …
    ۹- آخه پدر آمرزیده تو می خوای یک پزشک نمونه تو ساختمان پزشکانتون انتخاب کنی، کلی دعوا مرافعه راه می افته. حالا اومدی از بین بیش از ده هزار نام آور معاصر اختیار را دادی که یکی را انتخاب کن. من باشم می گم : دکتر امید زرگری که هم بتهون گوش میده، هم مارسل پروست را می شناسه، هم می دونه ونگوگ نقاشه.با همه ی این عیوبی که داره ولی من از نوشته هاش خوشم میاد.

  4. علی . ا .ن
    شهریور ۸ ۱۳۹۰

    در پاسخ به پرسش دوم: عزت الله انتظامی، محمد رضا شجریان، استاد فرشچیان، دولت آبادی

  5. شهریور ۸ ۱۳۹۰

    ما پیشنهاد نمی توانیم بکنیم. شاید بزرگداشتی برای این وبلاگ برگزار کنیم (در آستانه روز جهانی وبلاگ) که هنوز در قید حیات است. هرچند نویسنده اش آن را در گوشه وبلاگستان انداخته تا خاک بخورد

  6. ABBAS
    شهریور ۸ ۱۳۹۰

    DR.behrooz broomand

  7. مهدی
    شهریور ۸ ۱۳۹۰

    سلام پیشنهاد من برگزاری مراسم تجلیل از دکتر شفیعی کدکنی است، چون نازنین می نویسد و می گوید.

  8. پیمان برنجی
    شهریور ۸ ۱۳۹۰

    دکتر جوزی ِ عزیز
    خسته نباشید
    فکر کنم اگر بتوانید جناب ِ سایه را متقاعد کنید که کاری کنیم برایش
    جای دوری نمی رود و به گمانم تنها غول بازمانده از آن نسل است و باید افتخار کرد که با او معاصریم
    من تمام و کمال در خدمت ِ این کار هستم
    شماره های ارتباط را هم دارم

    با ارادت و مهر

  9. admin
    شهریور ۱۲ ۱۳۹۰

    @ارام, ممنون. دکتر سمیعی این‌قد شخصیت بزرگ و تاثیرگذاری‌یه توی رشته‌ی خودش که هر قدر هم که هر جای جهان براش بزرگداشت گرفتند و می‌گیرند باز کمه.

  10. admin
    شهریور ۱۲ ۱۳۹۰

    @ارام, چو بر خاکم بخواهی بوسه دادن/ رخم را بوسه ده کاکنون همانیم! (مولانا)

  11. admin
    شهریور ۱۲ ۱۳۹۰

    @گوسفند, منظور شخصیت در قید حیات ایرانی بود؛ این گوسفند که شما می‌فرمایید، شخصیت جهانیه!

  12. admin
    شهریور ۱۲ ۱۳۹۰

    @علی . ا .ن, ممنون؛ با هر چهار نفر موافقم.

  13. admin
    شهریور ۱۲ ۱۳۹۰

    @Med apple, برای نویسنده‌اش چطور!؟

  14. admin
    شهریور ۱۲ ۱۳۹۰

    @ABBAS, ممنون و صد دریغ که: قدر استاد نکو دانستن، حیف استاد به من یاد نداد!

  15. admin
    شهریور ۱۲ ۱۳۹۰

    @مهدی, متشکرم؛ خیلی بده که عظمت کار این بزرگان تا وقتی بهشون نزدیکیم دیده نمی‌شه. گاهی یادمون می‌ره که درک وفهم امروزی ما از ادبیات قدیم به‌واسطه‌ی چه استادانی حاصل شده. ۱۰۰ سال پیش رو درنظر بگیرید که هیچ‌یک از متون ادبی‌ای که امروز در دست داریم، تصحیح و منتشر نشده بود.

  16. admin
    شهریور ۱۲ ۱۳۹۰

    @پیمان برنجی, ممنون پیمان جان. عجیبه که تا حالا تو خانه‌ی فرهنگ در این مورد کوتاهی کردیم. شاید هیات مدیره گذاشتن برای افتتاح «خانه‌»ی جدید «فرهنگ گیلان»

  17. عباس
    شهریور ۱۳ ۱۳۹۰

    بار نخست در بیرون از کشور بودم و دسترسی به کی بورد فارسی نداشتم به انگلیسی نوشتم دکتر بهروز برومند. براستی ایشان شایسته ی چنین تقدیری است. در زمینه های گونه گون، مردان بزرگی داریم. ولی به نظرم، پزشکان باید در مرحله ی نخست ، به فکر بزگداشت پزشکان بزرگ باشند ، تا شاعران و نویسنده ها. چون این بزرگان معرف همه ی. مردم اند دکتر برومند از اندک استادان فرهیخته ای است که هیچ ایراد شخصی و پزشکی ندارد، دلی دارد به بزرگی ایران و اندیشه ای دارد به بزرگی زمین. گرچه او بی نیاز از تعریف است. اما اگر برای دلخوشی خودمان یاشد، او کاندیدای خوبی است.

  18. شهریور ۱۶ ۱۳۹۰

    انسان های بزرگ همین که با انها روبه رو می شوی بزرگیشان را در میابی و در ان وقت است که در قلبت بزرگداشتی برای انها برپاست . بزرگداشت در شناخت این افراد است وگرنه که خودشان بیشتر از هر کسی به بزرگی کارشان واقفند چه کسی انها را بشناسد یا نامی از انها نباشد مثل معلم هلن کلر که به کودکی نابینا و ناشنوا علم اموخت و به قول خود هلن او را از دنیای بسته اش رهایی بخشید . با احترام خیام

  19. صادق میرزانژاد
    شهریور ۱۹ ۱۳۹۰

    استاد مسلم آواز ایران (( محمدرضا شجریان )) که علاوه بر هنرش در هر جنبش و تلاطمی با مردم بوده وهست .

  20. شهریور ۲۳ ۱۳۹۰

    سلام به شما دوست و همکار گرامی

    وبلاگ شما به لیست مدلاگستان اضافه شد

    http://www.medapple.com/site/medlogs

  21. admin
    شهریور ۲۵ ۱۳۹۰

    با اوضاع فعلی فرهنگستان علوم پزشکی و نظام پزشکی که چنین توقعی آرزوی محال است. کاش سایر نهادهای مدنی پزشکی توان بالیدن بیشتری داشته باشند.

  22. admin
    شهریور ۲۵ ۱۳۹۰

    @خیام ظهیری, ممنون خیام عزیز، و پوزش از تاخیر در پاسخ. برگزاری این بزرگداشت‌ها در درجه‌ی اول همین فایده را دارد. ولی همه- حتی بزرگان- نیاز به تشویق و تکریم دارند و به‌ویژه اگر این کار در دوره‌ی زایش فکری و هنری آنان باشد، انگیزه‌ی خلاقیت‌های بیشتری خواهد شد. وگرنه کم ندیده‌ایم مثلا شاعران بالقوه بزرگی را که خیلی خوب شروع کردند ولی با مواجهه با بی‌اعتنایی جامعه، چنان‌که انتظار می‌رفت ادامه ندادند. به‌هرحال از همه نمی‌شود توقع چنین استغنایی داشت.

  23. admin
    شهریور ۲۵ ۱۳۹۰

    ممنون صادق عزیز. کاملا موافقم. ولی کاش قبل از آن یک سالن موسیقی استاندارد بسازند و در اختیار استاد بگذارند تا مردم برای شنیدن این آواز آسمانی راهی دوبی و استانبول نشوند.

  24. admin
    شهریور ۲۵ ۱۳۹۰

    @Med apple, ممنون حامد عزیز برای همه‌ی زحماتی که می‌کشی. لینکش می‌کنم.

  25. وحید از بندر انزلی
    دی ۲۷ ۱۳۹۰

    با سلام، این شخصیت ارزنده کسی نیست جز « دکتر حسام الدین اصغر نیا » که نمونه یک پزشک متعهد و مردمی است و تنها چیزی که برایش مهم نیست پول بیماران بوده و همه بیماران را با یک دید نگاه میکند و انصافاً در رشته خود یکی از بهترینها در گیلان و شاید در ایران است و بنده این مطلب را تجربه کرده ام. انشاا… سالهای سال سالم و تندرست باشد تا بتواند به داد مردم فهیم گیلان برسد. ممنون

  26. دی ۱۳ ۱۳۹۵

    خسته نباشید ممنون به خاطر این مطلب زیبا

Trackbacks & Pingbacks

  1. پرتال جامع و خودکار تیزر دات کو » آرشیو » اگر قرار باشد بزرگداشتی برای یک شخصیت ایرانی در قید حیات برگزار شود، شما چه کسی را پیشنهاد می‌
  2. پرشین بلاگ » آرشیو » اگر قرار باشد بزرگداشتی برای یک شخصیت ایرانی در قید حیات برگزار شود، شما چه کسی را پیشنهاد می‌کنید؟
  3. قید حیات | آ با کلاه

ارسال نظر

(required)
(required)

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

اشترک در نظر